تبلیغات
دوستی ( friend) - عاشورا
 
دوستی ( friend)
شهادت نامه ما را امشب امضا کن
شنبه 20 آذر 1389 :: نویسنده : محمد رضا مرتضی زاده

 

عاشورا»در متن زندگى شیعه و در عمق باورهاى پاك او جریان داشته و«نهضت كربلا»،در طول چهارده قرن،با كوثرى زلال و عمیق،سیراب كننده‏جانها بوده است.
هم اكنون نیز عاشورا،كانونى است كه میلیونها دایره ریز و درشت از ارزشها،احساسها، عاطفه‏ها،خردها و اراده‏ها بر گرد آن مى‏چرخد و پرگارى است كه‏عشق را ترسیم مى‏كند.
بى شك،محتواى آن حماسه عظیم و انگیزه‏ها و اهداف و درسهایش یك‏«فرهنگ‏»غنى و ناب و الهام بخش را تشكیل مى‏دهد و در حوزه وسیع تشیع ودلباختگان اهل بیت،كوچك و بزرگ و عالم و عامى،همواره با«فرهنگ عاشورا»
زیسته،رشد كرده و براى آن جان باخته‏اند،تا آنجا كه در آغاز تولد،كام نوزاد را باتربت‏سید الشهدا«ع‏»و آب فرات بر مى‏دارند و هنگام خاكسپارى،تربت كربلاهمراه مرده مى‏گذارند و در فاصله ولادت تا مرگ هم به حسین بن على‏«ع‏»عشق‏مى‏ورزند و براى شهادتش اشك مى‏ریزند و این مهر مقدس،با شیر وارد جان‏مى‏شود و با جان به در مى‏رود. ضرورت كار در باره نهضت كربلا،تاكنون بسیار نوشته،سروده و تحقیق شده است وصاحبان فكر و قلم از زوایاى مختلف و با دیدهاى گونه‏گون به این حماسه‏نگریسته‏اند،بگونه‏اى كه مجموعه آثار مربوط به قیام كربلا و مسائل جنبى آن،كتابخانه عظیمى را تشكیل مى‏دهد،اما...همچنان زمینه و میدان براى‏پژوهش و عرضه‏هاى جدید در این باره باز است.بقول‏«صائب‏»:
یك عمر مى‏توان سخن از زلف یار گفت×در بند آن مباش كه مضمون نمانده است‏هدف از تدوین این فرهنگنامه،آن بوده كه یك مجموعه یك جلدى،فشرده،دم دست و كار بردى،حاوى لازمترین دانستنیها پیرامون موضوعاتى‏كه به آن نهضت جاوید چه در عصر حادثه،چه زمانهاى پس از آن تا امروز مربوطمى‏شود،ارائه گردد.از این رو مدخلهاى كتاب كه به ترتیب الفباست،اشخاص،گروهها،جاها،كتابها،اصطلاحات،سنتها،شعایر،تعالیم مكتبى و محورهاى‏دیگر را كه به نحوى در ارتباط با فرهنگ عاشوراست‏شامل مى‏شود.
در باره اغلب عنوانهاى این فرهنگنامه مى‏توان مقاله مبسوط،حتى جزوه وكتاب نوشت-آنگونه كه نوشته‏اند-لیكن هدف این بوده كه در حداقل عبارات ودور از شرح و بسط غیر ضرورى و قلمفرسایى،مفیدترین آگاهیهاى لازم به‏خواننده داده شود.ناگفته نماند در برخى عناوین هم در منابع مختلف مطلب‏چندانى به دست نمى‏آید،بخصوص پیرامون بعضى از شهداى كربلا.از این روآگاهیهاى داده شده گاهى بسیار اندك و احیانا غیر كافى است.
تدوین و ارائه یك دایرة المعارف كامل و شامل،كه به چندین مجلد قطوربالغ گردد،كار یك گروه،آن هم در چند سال و با امكانات پژوهشى گسترده است(همچنانكه طبق اطلاع نگارنده،برخى مراكز در تهران،قم و مشهد چنین‏انگیزه و انگاره‏اى دارند و به كار مشغولند)و سالها باید انتظار كشید تا آن تلاشهابه ثمر برسد و فیشها كتاب شود.
اگر در این كتاب با برخى كاستیها روبرو شوید،آن را به حساب فردى بودن‏كار بگذارید.در عین حال از تذكرات و پیشنهادهاى اهل نظر در تكمیل این مجموعه،مشتاقانه استقبال مى‏شود.
امید مى‏رود این اثر براى همه شیفتگان اهل بیت عصمت‏«ع‏»كه دل در گروعشق ابا عبد الله‏«ع‏»دارند و سر بر آستان ولاى او مى‏سایند،بویژه فرهنگیان،نسل جوان كتابخوان،مبلغان، سروران روحانى،مداحان و ذاكران،بسیجیان‏عاشورایى و امت‏حزب الله مفید باشد.
نظام ارتباطى یكى از مزایاى این فرهنگ نامه آن است كه در پایان اغلب مطالب مربوط به‏هر عنوان،با«فلش‏»به كلماتى ارجاع داده شده كه آنها در این كتاب مورد بحث‏قرار گرفته است.با مراجعه به مدخلهاى مشابه و نزدیك به هم یا مرتبط،مى‏توانید اطلاعات بیشترى به دست آورید.مثلا در آخر«اهل بیت‏»چنین آمده‏است‏«-عترت،بنى هاشم‏»و در آخر«تربت‏»آمده است: «-بوى سیب،تسبیح تربت،چاووش خوانى،فرات‏»كه به هر كدام از آنها مراجعه شود مطالبى‏مرتبط با موضوع تربت دیده مى‏شود.ایجاد این‏«نظام ارتباطى‏»بین مدخلها،بهره ورى خواننده را از كتاب افزایش مى‏دهد.
مدخلهاى ارجاعى تعدادى از مدخلها نیز با فلش به مدخل دیگرى ارجاع داده شده است، مانند:
خون خداباب الحوائج‏پیروزى‏دفن اجساد شهداكه باید مطلب را در عنوان دوم جستجو و مطالعه كرد.
منابع جنبى یكى از راههاى‏«ماخذ شناسى‏»در باره موضوعات مختلف،دقت در كتابنامه و فهرست منابعى است كه در پایان كتابها و مقالات یا در ذیل صفحات‏ارائه مى‏شود.در این مجموعه،در پا نوشت صفحات علاوه بر ماخذ مطالب،گاهى كتابها و منابع دیگرى نشانى داده شده است كه براى علاقه‏مندان تحقیق‏و مطالعه بیشتر سودمند است.البته نام این كتابها در فهرست منابع پایان‏كتاب،نیامده است،زیرا اغلب جنبه معرفى داشته نه آنكه چیزى از آنها نقل‏شده باشد،مثل آنچه در پاورقى مدخلهاى وقف،عبد الله بن عباس،فسادبنى امیه،كوفه، مدایح و مراثى،ادبیات عاشورا،اصحاب امام حسین‏«ع‏»و...آمده‏است.
فهرست موضوعى گرچه پیشنهاد برخى آن بود كه این مجموعه،فصل فصل موضوع بندى وتنظیم شود،ولى به نظر رسید ترتیب مطالب بر اساس الفبایى عنوانها،خواننده‏را زودتر به موضوع مورد نظر مى‏رساند.براى مطالعه و باز یافتن موضوعات‏خاص نیز،فهرستى از همه مدخلهاى مطرح شده در كتاب،در پایان آمده كه‏بصورت موضوعى تنظیم شده است. موضوعات آن فهرست اینهاست:اشخاص،موضوعات و مفاهیم،جاها و شهرها،ابزار و وسائل، حادثه‏ها،اشیاء و پدیده‏ها،اصطلاحات،كتابها،گروهها.
امید است این تلاش كوچك،مورد قبول خداوند و عنایت ابا عبد الله‏الحسین‏«ع‏»قرار گیرد و كمترین اداى دین به پیشگاه آن مولاى كریم و خدمتى‏ناچیز در مسیر احیاگرى نسبت به آن حماسه ماندگار و ترویج‏«فرهنگ عاشورا» به شمار آید.
قم-جواد محدثى
مهر 1374 ش
آب
در حادثه كربلا،آب و عطش لازم و ملزوم یكدیگرند.كاروان ابا عبد الله،كنار فرات‏فرود آمد، لیكن سپاه ابن سعد،فرات را به محاصره گرفت و آب را به روى امام حسین‏«ع‏»
و اهل بیت و اصحابش بست و میان امام و آب فاصله انداختند تا هم زودتر حسین‏«ع‏»را به‏تسلیم وادارند و هم از خاندان رسالت انتقام بگیرند.به نقل مورخان،از سه روز قبل از عاشورابا محاصره فرات،خیمه گاه امام در مضیقه بى آبى قرار گرفت و كودكان اهل بیت را با دیدن رودفرات،تاب تحمل عطش كمتر مى‏شد.منع آب از زنان و كودكان و افراد عادى(بویژه غیرنظامیان)در همه ادیان و مذاهب،غیر قانونى و عملى غیر انسانى است،بویژه در اسلام.
سپاه اموى با بستن آب به روى یاران و فرزندان حسین‏«ع‏»،این كار خلاف شرع ومغایر با شرافت انسانى و جرم جنگى را مرتكب شدند و كسانى همچون مهاجرین اوس،عمرو بن حجاج و عبد الله بن حصین به این عمل مباهات مى‏كردند و زخم زبان مى‏زدندكه:حسین!از این آب،درندگان و پرندگان مى‏خورند ولى تو حق ندارى از آن بچشى!
مساله‏«آب‏»،در ابعاد و صحنه‏هاى مختلف نهضت عاشورا مطرح است،از قبیل:فرات‏و نهر علقمه،مشك و عباس،كودكان و العطش،على اصغر و تیر حرمله،سقایى وعلمدارى،سنگابخانه، آب خنك و سلام بر حسین،غسل زیارت،لبهاى تشنه،بستن آب‏در كربلا،مراسم طشت گذارى،مهریه فاطمه،برداشتن كام با آب فرات،سیراب كردن‏سپاه حر و...كه در باره هر كدام مى‏توانید به عنوان خاص آن در این فرهنگ مراجعه كنید.
تشنگى كودكان و شهادت حسین با لب تشنه از فرازهاى برجسته این حادثه است.وقتى امام سجاد«ع‏»نیز پیكر امام را دفن كرد،با انگشت روى قبر پدر نوشت:«هذا قبرالحسین بن على بن ابى طالب،الذى قتلوه عطشانا».
از آب هم مضایقه كردند كوفیان خوش داشتند حرمت مهمان كربلا بودند دیو و دد همه سیراب و مى‏مكید حاتم ز قحط آب،سلیمان كربلا بسیار گریست تا كه بى تاب شد،آب خون ریخت ز دیدگان و خوناب شد،آب از شدت تشنه كامى‏ات،اى سقا آن روز ز شرم روى تو آب شد،آب آب،شرمنده ایثار علمدار تو شد كه چرا تشنه از او اینهمه بى‏باك گذشت بود لب تشنه لبهاى تو صد رود فرات رود بى‏تاب،كنار تو عطشناك گذشت بر تو بستند اگر آب،سواران سراب دشت دریا شد و آب از سر افلاك گذشت
آب،رمز طلب و تشنگى و الگوى عطشهاى حیات بخش است و آنان كه از آب هم‏استغنا و بى‏نیازى نشان مى‏دهند و تشنگى را طالبند،به آب حیات و سیرابى جان مى‏رسند.
به گفته مولانا:
آب كم جو تشنگى آور به دست تا بجوشد آبت از بالا و پست
آتش زدن خیمه‏ها
از جنایتهاى سپاه عمر سعد،آتش زدن خیمه‏هاى امام حسین‏«ع‏»و اهل بیت او در روزعاشورا بود.پس از آنكه امام به شهادت رسید،كوفیان به غارت خیمه‏ها پرداختند،زنها رااز خیمه‏ها بیرون آوردند،سپس خیمه‏ها را به آتش كشیدند.اهل حرم،گریان و پابرهنه دردشت پراكنده شدند و به اسارت در آمدند. امام سجاد«ع‏»در ترسیم آن صحنه فرموده‏است:به خدا قسم هر گاه به عمه‏ها و خواهرانم نگاه مى‏كنم،اشگ در چشمانم مى‏دود و به‏یاد فرار آنها در روز عاشورا از خیمه‏اى به خیمه دیگر و از پناهگاهى به پناهگاه دیگرمى‏افتم،كه آن گروه فریاد مى‏زدند:خانه ظالمان را بسوزانید! این آتش،امتداد همان آتش‏زدنى بود كه پس از رحلت پیامبر،در خانه زهرا«ع‏»با آن سوخت و آتش كینه‏هایى بود كه‏از بنى هاشم و اهل بیت در سینه‏ها داشتند.به یاد این حادثه،در مراسم عاشورا در برخى‏مناطق رسم است كه خیمه‏هایى به نشان خیام اهل بیت بر پا مى‏كنند،ظهر عاشورا به آتش‏مى‏كشند،تا احیاگر یاد آن ستمى باشد كه روز عاشورا بر خاندان رسالت رفت.
آتش به آشیانه مرغى نمى‏زنند گیرم كه خیمه،خیمه آل عبا نبود
آثار و نتایج نهضت عاشورا
شهادت مظلومانه سید الشهدا و یارانش در كربلا،تاثیر بیدارگر و حركت آفرین داشت‏و خونى تازه در رگهاى جامعه اسلامى دواند و جو نامطلوب را شكست و امتدادهاى آن‏حماسه،در طول تاریخ،جاودانه ماند.حتى در همان سفر اسارت اهل بیت نیز تاثیرات‏سیاسى این حادثه در اندیشه‏هاى مردم آشكار شد.گروهى از اسرا را كه به شام مى‏بردند،چون به تكریت رسیدند، مسیحیان آنجا در كلیساها جمع شدند و به نشان اندوه بر كشته‏شدن حسین‏«ع‏»،ناقوس نواختند و نگذاشتند آن سربازان وارد آنجا شوند.به شهر«لینا»
نیز رسیدند.مردم آنجا همگى گرد آمدند و بر حسین و دودمانش سلام و درود فرستادند وامویان را لعن كردند و سربازان را از آنجا بیرون كردند.چون خبر یافتند كه مردم‏«جهینه‏»
هم جمع شدند تا با سربازان بجنگند وارد آن نشدند.به قلعه‏«كفر طاب‏»رفتند،به آنجا نیزراهشان ندادند.به حمس كه وارد شدند،مردم تظاهرات كردند و شعار دادند:«اكفرا بعدایمان و ضلالا بعد هدى؟»و با آنان درگیر شدند و تعدادى را كشتند. برخى از تاثیرات‏حماسه عاشورا از این قرار است:
1-قطع نفوذ دینى بنى امیه بر افكار مردم‏2-احساس گناه و شرمسارى در جامعه،بخاطر یارى نكردن حق و كوتاهى دراداى تكلیف‏3-فرو ریختن ترسها و رعبها از اقدام و قیام بر ضد ستم‏4-رسوایى یزیدیان و حزب حاكم اموى‏5-بیدارى روح مبارزه در مردم‏6-تقویت و رشد انگیزه‏هاى مبارزاتى انقلابیون‏7-پدید آمدن مكتب جدید اخلاقى و انسانى(ارزشهاى نوین عاشورایى و حسینى)
8-پدید آمدن انقلابهاى متعدد با الهام از حماسه كربلا9-الهام بخشى عاشورا به همه نهضتهاى رهایى بخش و حركتهاى انقلابى تاریخ‏10-تبدیل شدن‏«كربلا»به دانشگاه عشق و ایمان و جهاد و شهادت،براى نسلهاى‏انقلابى شیعه‏11-به وجود آمدن پایگاه نیرومند و عمیق و گسترده تبلیغى و سازندگى در طول‏تاریخ،بر محور شخصیت و شهادت سید الشهدا«ع‏»
از نهضتهاى شیعى پس از عاشورا،مى‏توان‏«انقلاب توابین‏»،«انقلاب مدینه‏»،«قیام‏مختار»،«قیام زید»،و...حركتهاى دیگر را نام برد.براى توضیح بیشتر،به مدخل خاص‏هر یك از این نهضتها در همین مجموعه مراجعه شود.تاثیر حماسه عاشورا را درانقلابهاى بزرگى كه در طول تاریخ، بر ضد ستم انجام گرفته،چه در عراق و ایران و چه دركشورهاى دیگر،نباید از یاد برد.«فرهنگ شهادت‏»و انگیزه جهاد و جانبازى كه درانقلاب اسلامى ایران و هشت‏سال دفاع مقدس در جبهه‏ها جلوه‏گر بود،گوشه‏اى از این‏تاثیر پذیرى است.شعار«نهضت ما حسینیه،رهبر ما خمینیه‏»كه در مبارزات ملت مسلمان‏ایران بر ضد طاغوت طنین افكن بود و نیز شور حسینى جبهه‏هاى رزم ایران،گواه روشن‏تاثیر گذارى كربلا در قرنها پس از آن حماسه مقدس است.یكى از نویسندگان محقق،نتایج نهضت كربلا را عبارت مى‏داند از:
1-پیروزى مساله اسلام و حفظ آن از نابودى‏2-هزیمت امویان از عرصه فكرى مسلمین‏3-شناخت اهل بیت بعنوان نمونه‏هاى پیشوایى امت‏4-تمركز شیعه از بعد اعتقادى بر محور امامت‏5-وحدت صفوف شیعه در جبهه مبارزه‏6-ایجاد حس اجتماعى در مردم‏7-شكوفایى موهبتهاى ادبى و پدید آمدن ادبیات عاشورایى 8-منابر وعظ و ارشاد،به عنوان وسیله آگاهانیدن مردم‏9-تداوم انقلاب بصورت زمینه سازى نهضتهاى پس از عاشورا حادثه كربلا،گشاینده جبهه اعتراض علیه حكومت امویان و سپس عباسیان شد،چه به‏صورت فردى كه روحهاى بزرگ را به عصیان و افشاگرى واداشت،و چه به شكل‏مبارزه‏هاى گروهى و قیامهاى عمومى در شهرى خاص یا منطقه‏اى وسیع.
خون او تفسیر این اسرار كرد ملت‏خوابیده را بیدار كرد
آداب زیارت
تشرف به دیدار امام معصوم‏«ع‏»چه در حال حیات و چه پس از شهادت و هنگام‏زیارت قبور ائمه‏«ع‏»آدابى دارد كه آن را از دیدارهاى معمولى جدا مى‏كند.رعایت‏طهارت،ادب،متانت، توجه،حضور قلب از جمله این آداب است.
زیارت قبر سید الشهدا«ع‏»آداب ویژه‏ترى دارد، از قبیل:نماز خواندن،حاجت‏خواستن،بى آلایش وغمگین و غبار آلود،راه زیارت را پیمودن،پیاده رفتن،غسل زیارت كردن،تكبیر گفتن، وداع كردن. شهید ثانى در كتاب‏«دروس‏»،چهارده آداب براى زیارت مى‏شمارد كه‏خلاصه آنها چنین است:
اول:غسل،پیش از ورود به حرم،با طهارت بودن و با لباس تمیز و خشوع وارد شدن‏دوم:بر آستانه حرم ایستادن،دعا خواندن و اذن ورود طلبیدن‏سوم:كنار ضریح مطهر ایستادن و خود را به قبر نزدیك ساختن‏چهارم:رو به حرم و پشت به قبله ایستادن در حال زیارت،سپس صورت بر قبر نهادن‏سپس به بالاى سر رفتن‏پنجم:زیارتهاى وارده را خواندن و سلام گفتن‏ششم:پس از زیارت،دو ركعت نماز خواندن‏هفتم:پس از نماز،دعا كردن و اجت‏خواستن‏هشتم:كنار ضریح مقدارى قرآن خواندن و ثواب آن را هدیه به امام كردن‏نهم: در همه حال،حضور قلب داشتن و استغفار كردن از گناه‏دهم:به نگهبانان و خادمان حرم احسان و احترام كردن‏یازدهم:پس از باز گشت به خانه،دوباره به حرم و زیارت رفتن و در آخرین زیارت،دعاى وداع خواندن‏دوازدهم:پس از زیارت،بهتر از قبل از زیارت بودن‏سیزدهم: بعد از تمام شدن زیارت،زود از حرم بیرون آمدن تا شوق،افزون‏تر شود،وهنگام خروج،عقب عقب بیرون آمدن‏چهاردهم:صدقه دادن به نیازمندان آن شهر و آستانه،بویژه به تنگدستان از دودمان‏رسول خدا احسان كردن. رعایت این آداب،قرب روحى و معنوى مى‏آورد و سازندگى زیارت را افزون‏مى‏سازد و فلسفه تشریع زیارت نیز،همین بهره‏ورى از معنویات مزارات اولیاء خداست.
آداب وعظ و منبر
اهل منبر و وعظ،كه در محافل دینى و مجالس حسینى براى مردم القاى سخن و ایرادموعظه و ذكر مصیبت مى‏كنند،چون با دل و دین مردم سر و كار دارند و شنوندگان، كلامشان را حجت مى‏شمارند،باید خود به حرفهایشان معتقد و عامل باشند،تا هم سخن‏تاثیر كند و هم از وجهه دین و علماى دینى كاسته نشود.
بنا بر این بر فراز منبر رفتن و به موعظه خلایق یا نشر خلایق پرداختن،كار هر كس‏نیست و صلاحیتها و شرایطى مى‏طلبد.علماى بزرگ كه دلسوز دین بوده‏اند،همواره چه‏كتبى و چه شفاهى به اندرز و رهنمود در این زمینه‏ها پرداخته‏اند.از جمله مرحوم میرزاحسین نورى در كتاب ارزنده خود(لؤلؤ و مرجان)به بیان آداب اهل منبر پرداخته و«اخلاص‏»را پله اول منبر و«صدق‏»را پله دوم آن دانسته و نكاتى را هم بعنوان‏«مهالك‏عظیمه روضه خوانان و اهل منبر»دانسته كه بعضى از آنها از این قرار است:
1-ریاكارى و به خاطر دنیا كار كردن‏2-روضه خوانى را وسیله كسب خویش ساختن‏3-آخرت خود را به دنیا،و به دنیاى دیگران فروختن‏4-عمل نكردن روضه خوان به گفته‏هایى كه خود نقل مى‏كند5-دروغ بافتن در منبر و رعایت نكردن صدق احادیث و حكایات. شاگرد وى مرحوم محدث قمى در منتهى الآمال،پس از بیانى مبسوط در زشتى دروغ‏در مجالس عزادارى و منبر و مرثیه و استفاده از غنا در نوحه خوانى و رعایت نكردن دقت‏در نقلهاى تاریخى،سخنانى دارد،تحت عنوان‏«نصح و تحذیر»و اهل منبر را بر حذرمى‏دارد از مبتلا شدن به:دروغ گفتن و افترا بستن بر خدا و ائمه و علماء،غنا خواندن،اطفال امارد را با الحان فسوق پیش از خود به خوانندگى واداشتن،بى اذن،بلكه با نهى‏صریح به خانه مردم در آمدن و بر منبر رفتن و آزردن حاضرین بر گریه نكردن به كلمات‏بلیغه،ترویج باطل در وقت دعا،مدح كسانى كه مستحق مدح نیستند،مغرور كردن‏مجرمین و متجرى نمودن فاسقین،خلط كردن حدیثى به حدیث دیگر به طور تدلیس،تفسیر آیات شریفه به آراء كاسده،نقل اخبار به معانى باطله،فتوا دادن با نداشتن اهلیت‏آن،متوسل شدن براى زینت دادن كلام و رونق گرفتن مجلس به سخنان كفره و حكایت‏مضحكه و اشعار فجره و فسقه در مطالب منكره و تصحیح كردن اشعار دروغ مراثى رابعنوان زبان حال،ذكر آنچه منافى عصمت و طهارت اهل بیت نبوت است،طول دادن‏سخن به جهت اغراض كثیره فاسده و محروم نمودن حاضرین از اوقات فضیلت نماز وامثال این مفاسد كه لا تعد و لا تحصى است...و پس از بحثى پیرامون اهل عمل نبودن به‏گفته‏ها و توقعات بى مورد داشتن،این شعر حافظ را نقل مى‏كند كه:
واعظان كاین جلوه در محراب و منبر مى‏كنند چون به خلوت مى‏روند آن كار دیگر مى‏كنند مشكلى دارم ز دانشمند مجلس باز پرس توبه فرمایان چرا خود توبه كمتر مى‏كنند گوئیا باور نمى‏دارند روز داورى كاین همه قلب و دغل در كار داور مى‏كنند
آزادگى
از مهمترین درسهاى نهضت كربلا و از الفباى نخستین فرهنگ عاشورا،آزادگى و حریت‏و تن به ظلم ندادن و اسیر ذلت نشدن است.حسین بن على‏«ع‏»فرموده است:«موت فى‏عز خیر من حیاة فى ذل‏» مرگ با عزت بهتر از زندگى با ذلت است.نیز در مقابل تسلیم و بیعت،فرمود: «لا و الله،لااعطیهم بیدى اعطاء الذلیل و لا اقر اقرار العبید»دست ذلت به شما نمى‏دهم و چون بردگان‏تسلیم شما نمى‏شوم.
همچنین در كربلا وقتى آن حضرت را میان جنگ یا بیعت مخیر كردند،فرمود:
«الا و ان الدعى بن الدعى قد ركزنی بین اثنتین،بین السلة و الذلة،هیهات منا الذلة...» ناپاك‏ناپاكزاده مرا بین دو چیز،شمشیر و ذلت مخیر قرار داده است،ذلت از ما بسیار دور است.
بر ما گمان بندگى زور برده‏اند اى مرگ همتى كه نخواهیم این قیود از آستان همت ما ذلت است دور و اندر كنام غیرت ما نیستش ورود
در نبرد عاشورا نیز در حمله‏هایى كه به صفوف دشمن مى‏كرد،رجز مى‏خواند و مى‏فرمود:
«الموت اولى من ركوب العار و العار اولى من دخول النار»
مرگ،بهتر از ننگ است و ننگ،بهتر از دوزخ!وقتى كه مجروح بر زمین افتاده بود،شنید كه سپاه دشمن قصد حمله به حرم و خیمه‏گاه او را دارد،بر سرشان فریاد كشید:«یاشیعة آل ابى سفیان!ان لم تكن لكم دین و كنتم لا تخافون المعاد فكونوا احرارا فى‏دنیاكم...»
گر شما را به جهان دینى و آیینى نیست‏لا اقل مردم آزاده به دنیا باشید
نهضت عاشورا،به همه مظلومان،درس مبارزه و به همه مبارزان،الهام مقاومت وروحیه آزادگى داده است.«درس آزادى به دنیا داد،رفتار حسین!».گاندى،مصلح بزرگ‏هند گفته است:
«من براى مردم هند،چیز تازه‏اى نیاوردم.فقط نتیجه‏اى را كه از مطالعات و تحقیقاتم‏در باره تاریخ زندگى قهرمانان كربلا به دست آورده بودم،ارمغان ملت هند كردم.اگر بخواهیم‏هند را نجات دهیم،واجب است همان راهى را بپیماییم كه حسین بن على‏«ع‏»پیمود.»
درس آزادى به دنیا داد رفتار حسین بذر همت در جهان افشاند افكار حسین با قیام خویش بر اهل جهان معلوم كرد تابع اهل ستم گشتن بود عار حسین مرگ با عزت،زعیش در مذلت بهتر است نغمه‏اى مى‏باشد از لعل درربار حسین
آل الله
مقصود از آل الله و خاندان خدا،اهل بیت پیامبر«ص‏»اند.امام حسین‏«ع‏»خود ودودمان پیامبر را آل الله دانسته است،آنجا كه مى‏فرماید:
«نحن آل الله و ورثة رسوله‏»، در زیارت نیمه رجب امام حسین‏«ع‏»نیز مى‏خوانیم:
«السلام علیكم یا آل الله‏»كه به عنوان زیارت اربعین هم نقل شده است.این،بخاطرشدت ارتباط و انتساب عترت پیامبر و امام حسین‏«ع‏»با خداوند و دین اوست و گویاخدایى‏اند و از دودمان خدا.تعبیر آل الله را جابر بن عبد الله انصارى هنگام حضور بر سرمزار حسین بن على‏«ع‏»در اربعین شهادتش در زیارتى كه خوانده،به كار برده است.
به قریش نیز«آل الله‏»مى‏گفته‏اند،زیرا در خانه توحید و مسجد الحرام بودند و با خانه‏خدا مرتبط بودند.امام صادق‏«ع‏»مى‏فرماید:«انما سموا آل الله،لانهم فى بیت الله‏الحرام‏» بویژه كه عظمت قریش با تولد پیامبر اسلام در میان آنان افزایش یافت و با بعثت‏آن رسول خدا، انتسابشان به خداوند افزون‏تر شد«و عظمت قریش فى العرب و سمواآل الله‏».
آل ابى سفیان
خاندان و دودمان ابو سفیان.ابو سفیان بن حرب،بزرگ طایفه بنى امیه بود.خودش ودودمانش با بنى هاشم و دودمان رسول خدا و با دین اسلام دشمنى داشتند.ابو سفیان درلشكر كشیها بر ضد اسلام شركت داشت.پسرش معاویه،با على و امام حسن‏«ع‏»جنگید، نوه‏اش یزید،حسین بن على را در كربلا كشت.نسل ابو سفیان ضد توحید بودند،از دین‏رو پیامبر فرموده بود:«الخلافة محرمة على آل ابى سفیان‏». اینكه در زیارت عاشورا هم‏خود ابو سفیان و این دودمان لعن شده‏اند(اللهم العن ابا سفیان،اللهم العن...و آل ابى‏سفیان)به خاطر درگیرى و مبارزه آنان با اساس اسلام است.امام صادق‏«ع‏»نزاع میان‏اهل بیت پیامبر و آل ابى سفیان را،نزاعى مكتبى و بر سر عقیده مى‏دانست،نه شخصى ومى‏فرمود:«انا و آل ابى سفیان اهل بیتین تعادینا فى الله،قلنا:صدق الله و قالوا:كذب الله‏» نیز،مایه از بین رفتن حكومتشان را دست آلودن به خون حسین‏«ع‏»مى‏دانست:«ان آل‏ابى سفیان قتلوا الحسین بن على صلوات الله علیه فنزع الله ملكهم‏». سید الشهدا«ع‏»روز عاشورا،سپاه كوفه را كه براى كشتن او آمده بودند،پیروان این‏دودمان خطاب كرد و چون شنید به طرف خیمه‏ها حمله آورده‏اند،فرمود:«ویحكم یاشیعة آل ابى سفیان!ان لم یكن لكم دین و كنتم لا تخافون المعاد فكونوا احرارا فى‏دنیاكم...» اگر دین ندارید،آزاده باشید!آل ابو سفیان همه آنانند كه در طول تاریخ،با حق‏و عدل مبارزه كرده‏اند و براى خاموش ساختن نور خدا كوشیده‏اند،چه در میدان بدر واحد و صفین و كربلا،چه در هر جاى دنیا و هر زمان دیگر.
آل امیه بنى امیه
آل زیاد
از جمله گروهى كه به اسلام ضربه بسیار زده‏اند و در زیارت عاشورا مورد لعنت‏اند،«آل زیاد»ند(و العن...آل زیاد و آل مروان الى یوم القیامه).نسل ناپاك‏«زیاد»،دستشان به‏خون عترت پیامبر آمیخته است.عبید الله بن زیاد كه والى كوفه و بصره بود و امام حسین رادر كربلا كشت، فرزند همین زیاد است.مادر زیاد،سمیه نام داشت،از زنان زناكار صاحب‏پرچم.زیاد از طریق آمیزش نامشروع و زنا توسط غلام سمیه به نام‏«عبید ثقفى‏»به دنیاآمد.زیاد را زیاد بن عبید مى‏گفتند.از بدعتهاى معاویه،آن بود كه بر خلاف حكم پیامبر،این زنا زاده را به دودمان بنى امیه ملحق ساخت و از آن پس او را«زیاد بن ابى سفیان‏»
مى‏گفتند. این موضوع كه به‏«مساله استلحاق‏»معروف است،در سال 44 هجرى انجام‏گرفت و مورد اعتراض بسیارى از بزرگان از جمله سید الشهدا بود كه در نامه‏اش به‏معاویه،این كار را در ردیف كشتن حجر بن عدى و عمرو بن حمق،آورده و او رانكوهش كرده است.پس از انقراض امویان،مردم زیاد را به اسم مادرش سمیه یا به نام‏پدرى ناشناخته، زیاد بن ابیه(زیاد،پسر پدرش)مى‏خواندند. امام حسین‏«ع‏»روز عاشورا در یكى از خطبه‏هایش جمله‏«الا و ان الدعى بن‏الدعى...»دارد،كه اشاره به ناپاك زادگى ابن زیاد و پدرش زیاد است كه هر دو نسبى‏پست و آلوده داشتند و عبید الله هم از كنیز زنا كارى به نام مرجانه به دنیا آمده بود و به‏«ابن‏مرجانه‏»مشهور بود.حاكمیت‏یافتن كسى چون پسر زیاد،فاجعه‏اى بود كه عزت وكرامت مسلمین و عرب را نابود كرد.زید بن ارقم وقتى در كوفه شاهد آن بود كه ابن زیادبر لبهاى سر بریده ابا عبد الله‏«ع‏»مى‏زند،گریه كنان و با اعتراض برخاست و از مجلس‏بیرون آمد و مى‏گفت:اى جماعت عرب!از این پس برده شده‏اید.پسر فاطمه را كشته وپسر مرجانه را به امارت پذیرفته‏اید... در همان ایام،آل زیاد بعنوان گروهى فاسد وشیطانى به شمار مى‏رفتند.حتى یكى از شهداى كربلا به نام مالك بن انس مالكى یا انس بن‏حارث كاهلى در رجزى كه در میدان مى‏خواند،یكى از ابیات آن چنین بود:
آل على شیعة الرحمان آل زیاد شیعة الشیطان
آل زیاد،طبق روایات،دلهایى مسخ شده،دودمانى ننگین و مورد خشم بودند و روزعاشورا را به خاطر كشته شدن حسین بن على،مبارك دانسته و به شادمانى روزه‏مى‏گرفتند. نیز«آل زیاد»نام سلسله‏اى از خلفاست كه از نسل زیاد بن ابیه بودند و ازسال 204 تا 409 هجرى بر یمن حكومت كردند.آغاز حكومتشان از زمان هارون الرشیدبود و ماموریتشان سركوبى علویان آن دیار.
آل عبا خامس آل عبا
آل عقیل
جمعى از فرزندان عقیل،چه فرزندان خود او یا نوه‏هایش از شهداى كربلا و حماسه‏آفرینان نهضت‏حسینى بودند كه جان خویش را فداى امام كردند.پیشتر نیز مسلم بن‏عقیل،فداى دین خدا و راه حسین‏«ع‏»شده بود.دو تن از پسران مسلم از شهداى كربلابودند.این حماسه آفرینان از نسل ابو طالب كه عموزاده خویش،سید الشهدا«ع‏»را یارى‏كردند عبارتند از:عبد الله بن مسلم،محمد بن مسلم،جعفر بن عقیل،عبد الرحمان بن عقیل،محمد بن عقیل،عبد الله الاكبر،محمد بن ابى سعید بن عقیل،على بن عقیل و عبد الله بن‏عقیل.این نه نفر،كه برخى‏شان فقیه و عالمى بزرگ بودند،هر كدام پس از نبردى‏شورانگیز،به شهادت رسیدند. شاعرى شهداى كربلا از نسل على بن ابى طالب را هفت‏شهید و از نسل عقیل،نه شهید دانسته و چنین سروده است:
عین جودى بعبرة و عویل و اندبى ان ندبت آل الرسول سبعة كلهم لصلب على قد اصیبوا و تسعة لعقیل
روز عاشورا نیز كه فرزندان عقیل به میدان مى‏رفتند،اما دعایشان مى‏كرد و كشندگان‏آنان را لعن كرده و آل عقیل را به مقاومت دعوت مى‏كرد و به بهشت مژده مى‏داد:«اللهم‏اقتل قاتل آل عقیل...صبرا آل عقیل ان موعدكم الجنة‏» و به خاطر این فداكاریها بود كه پس از عاشورا، امام زین العابدین‏«ع‏»به خانواده آنان‏بیشتر عاطفه و لطف نشان مى‏داد و آنان را بر بقیه برترى مى‏داد،وقتى از او در این باره‏مى‏پرسیدند،مى‏فرمود:من رفتار و عملكردشان را روز عاشورا با ابا عبد الله‏«ع‏»به یادمى‏آورم و دلم به حالشان رقت و عطوفت مى‏یابد.از این رو،امام سجاد«ع‏»با اموالى كه‏مختار پس از خروج،به آن حضرت داد،خانه‏هایى براى آل عقیل ساخت كه حكومت‏اموى آنها را خراب كرده بود.




نوع مطلب : مقدسات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه 6 تیر 1396 ساعت 20 و 37 دقیقه و 01 ثانیه
Hello, Neat post. There is an issue along with your site in internet explorer, may check this?
IE nonetheless is the marketplace leader and a
large element of other folks will miss your wonderful writing due
to this problem.
سه شنبه 6 تیر 1396 ساعت 20 و 33 دقیقه و 47 ثانیه
Wonderful blog! I found it while surfing around on Yahoo News.
Do you have any suggestions on how to get listed in Yahoo News?
I've been trying for a while but I never seem to get there!
Thanks
سه شنبه 2 خرداد 1396 ساعت 20 و 29 دقیقه و 02 ثانیه
I'm gone to tell my little brother, that he should also go to see this blog on regular basis to obtain updated
from most up-to-date information.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : معین المهدی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
ایمیل من:MOIIN1377@YAHOO.COM ******

****
*******************

******** ******* منوی اصلی

******

Print This Page **********

كد تقویم

***********

دریافت کد بازی آنلاین

************


کد شمارش معکوس سال نو

**********

دریافت كد بازی آنلاین تصادفی

***********

فال عشق

*******

دریافت كد بازی آنلاین تصادفی

***********
*************** welcome ***************** ******************* دلم گرفت *********************

****************

************
**************

به وبلاگ دست نوشته های معین خوش آمدید____________________به وبلاگ دست نوشته های معین خوش آمدید

by:java-city *************** *********

*********